GÓRY Treking

Kazbegi jest mokre, zimne i szare. Chętnie przemknęłabym przez nie niewidzialna, niczego nie dotykając. Nachalni taksówkarze, zatłoczone, wypchane zachodnimi turystami knajpy (aż nie da się wejść) i inne puste, może przez to, że nie ma ich w przewodnikach. Zaglądamy do jednej (bo pada) i prawie przytrzymują nas tam siłą. Informacja turystyczna, w której rezyduje Polka, irytuje mnie. Pańcia nie słucha, o co ją pytam, tylko powtarza jak katarynka, jakby czytała reklamową broszurę, że organizują wycieczki do wąwozu Truso, że nas tam zostawią na cztery godziny i będziemy sobie mogli bezpiecznie pochodzić (jakbyśmy nie chodzili sobie bezpiecznie od miesiąca). Że bez przepustki nigdzie nie wolno i że tak, mogę u niej kupić mapę obejmującą interesujący mnie rejon. Ale okazuje się, że to ta sama, którą już mam – ucięta przecież na granicy Kazbegi, gdzie kończą się zorganizowane atrakcje.

Mówiąc o ekologii czy odpowiedzialnej produkcji, zwykle mamy na myśli poważne idee, które rzadko kojarzą się z odważną formą. Kolekcja Del Día marki Cotopaxi pokazuje jednak, że troska o środowisko nie musi oznaczać rezygnacji z wyrazistej estetyki i niepowtarzalnego stylu.

Targhee, jedne z najbardziej popularnych butów trekkingowych marki Keen, w imponującym stylu wkraczają w trzecią dekadę górskich przygód. A dzięki nowym rozwiązaniom – zapewniającym lekkość, szybkość i wszechstronność – wciąż podnoszą poprzeczkę w kwestii komfortu i trwałości.

Wstawka… Lokalna ciekawostka. Must have – połoga rysa na nogi i dłonie. Wygląda przystępnie. W zasadzie taka jest… Ale coś tu nie gra. Ślisko. To żart? Niebieska skała pomalowana farbą. Psychodeliczny koncept zrodzony w umyśle szalonego Belga. Dobrze, że rysa jest głęboka i prosta. Może piątkowa. Z góry rozciąga się surrealistyczny widok. Wokół kolorowe kamienie – różowe, żółte, pomarańczowe… Najwięcej jest niebieskich i błękitnych. Połyskują w promieniach zachodzącego słońca. Miał chłop fantazję… I cierpliwość. Kolejna rysa – to samo. Ślisko. Tym razem czarna farba. Co za mydło, jak na Jurze! Trzeba się dobrze zacierać, ale i tak wypluwa… Następnym razem puści.

Śnieg głośno skrzypi pod rakietami. Widzę już metalową tyczkę pomiędzy wielkimi świerkami. Dochodzę na szczyt i stawiam nogę na kamiennym słupku. Stoję na Lupczańskiej Magurze w Niżnich Tatrach, ostatnim szczycie Korony Dorzeczy Tatrzańskich. Na pierwszym, swojskim Giewoncie, byłem 42 lata temu. Trochę dawno – tuż po zniesieniu stanu wojennego.

O długotrwałym projekcie i osiąganiu rzeczy z pozoru niemożliwych z JORGE DÍAZEM-RULLO, autorem piątej drogi 9c na świecie, Café Colombia, rozmawia MATEUSZ HAŁADAJ.

W poprzednich czterech odcinkach opisałem 20 najwspanialszych moim zdaniem tras w Tatrach. To subiektywne zestawienie, a dokonując go, brałem pod uwagę przede wszystkim dzikość, różnorodność i piękno widoków. Osobom, które cenią wyzwania bardziej wspinaczkowe, proponuję poniżej trasy odpowiadające ich preferencjom. Są to wyłącznie takie, które znajdują się najwyżej na skali trudności dostępnych dla doświadczonych tatrzańskich turystów – czyli w stopniu „trudne” (III). O ich pokonaniu warto myśleć dopiero po zdobyciu doświadczenia w licznych, łatwiejszych, wędrówkach pozaszlakowych, które pozwoliły nam sprawdzić umiejętności… I oczywiście nie zapominajmy o skorzystaniu z usług doświadczonego przewodnika.

Dziesięć tatrzańskich szczytów powyżej 2600 metrów w jeden dzień, czyli 35 kilometrów z przewyższeniem 4400 metrów, pokonanych w 11 godzin i 37 minut. O kolejnej inspirującej przygodzie w górach, które mamy na wyciągnięcie ręki, i o nowych ustaleniach kartografów, pozwalających planować kolejne wyzwania, z OLGĄ ŁYJAK rozmawia PIOTR GRUSZKOWSKI.

Wiosną spędziłam kilkanaście dni w hiszpańskiej Chulilli, gdzie robiłam sporo długich, trudnych dróg w stylu OS. Niektóre miały nawet 40 metrów, więc startowałam z solidnym zestawem ekspresów przy uprzęży. Wniosek nasuwał się sam: czasem łatwiej odchudzić szpej niż siebie. Kiedy jakiś czas później trafiła do mnie Skylotec ABO, od razu wiedziałam, że to uprząż idealna na takie sytuacje.

W 1971 roku wybrałem się z rowerem w Tatry, na taborisko pod Wysoką, gdzie odbywał się obóz wspinaczkowy KW Zakopane. Rower ten – a była to kolarzówka Diamant – kupiłem ze dwa lata wcześniej od Jana Magiery, który już wtedy był znanym kolarzem, dwukrotnym mistrzem olimpijskim.

Droga Surdela na Mięguszowieckim Szczycie Wielkim to kawał świetnej przygody. Nie jest ani za trudna, ani za łatwa. Na pewno jest dużo poważniejsza niż typowe kursowe drogi na popularnych taternickich szczytach. Prowadzi świetnymi formacjami skalnymi, oferuje mnóstwo ciekawego wspinania, a zejście może okazać się wyzwaniem…

Wspomnienie ostatniej, tragicznie zakończonej wspinaczki Wiesława Stanisławskiego i Witolda Wojnara, w opowiadaniu Justyna Wojsznisa z 1933 roku [Redakcja].

O intensywnym wspinaniu się i przejściu setek dróg – w Tatrach i na dużych ścianach Alp, Sardynii, Sycylii, Korsyki czy Maroka – oraz wyjątkowej sztuce łączenia pasji z absorbującą pracą z ANDRZEJEM FICKIEM, wiceprezesem klubu wysokogórskiego, autorem bloga i wielotomowego przewodnika wspinaczkowego po najpiękniejszych drogach w Tatrach, rozmawia PIOTR GRUSZKOWSKI.

To historia sprzed ponad 90 lat, która opisuje taternika wielkiej klasy. Na przełomie lat 20. i 30. XX wieku Wiesław Stanisławski stał się legendą wspinaczki skalnej, choć jego tatrzańska kariera trwała zaledwie osiem lat. Jak do tego doszło? O tym opowiada poniższy esej.

„Trzeba się zgodzić, że każda droga póty jest dobra, póki nie znajdzie się lepsza – a pod określeniem tej «lepszej» drogi rozumiemy prostszą, nikt bowiem nie zaprzeczy, że ideałem drogi jest taka, która wchodzi w skały w linii spadku wierzchołka i bez trawersów osiąga wprost szczyt” – Wiesław Stanisławski.

Wakacje w pełni, więc to doskonały moment na premierę nowego przewodnika wspinaczkowego! Tym bardziej, że rejon, który nowe topo opisuje, oferuje mnóstwo sektorów, świetnie nadających się do wspinania zarówno w środku lata, jak i podczas złotej polskiej jesieni. Mowa oczywiście o Rudawach Janowickich i czwartej już odsłonie kultowego przewodnika Michała Kajcy!

GÓRY numer 303

Od 3 do 6 września w Lądku-Zdroju odbędzie się 31. edycja najstarszego w Polsce i jednego z największych w Europie festiwali traktujących o górach, outdoorze i podróżach. Festiwal Górski im. Andrzeja Zawady przyciąga najznakomitszych himalaistów, podróżników, ludzi z szeroko pojętego “świata gór”. Wśród tegorocznych gości pojawi się między innymi: Martyna Wojciechowska, Aleksandra Mirosław, Justyna Kowalczyk-Tekieli, Dierdre Wolownick-Honnold, Bartek Ziemski, Krzysztof Wielicki, Ines Papert, John Porter, Maja Włoszczowska, Piotr Pustelnik, Leszek Cichy, Zuza Witych, Adam Bielecki, Anička Šebestíková, Marcin Meller, Szymon Godziek i wielu innych.

Wielkie góry to nie tylko wysokość – to przede wszystkim wyzwania i przygody, które czekają na tych, którzy mają odwagę zboczyć z utartego szlaku. W naszej księgarni KsiążkiGór ruszyła przedsprzedaż książki „Hajer w Himalajach”.

Jesteśmy międzynarodową firmą dystrybucyjną działającą w branży sportowej i outdoorowej od 2005 roku. Specjalizujemy się w dystrybucji wysokiej jakości odzieży, obuwia oraz sprzętu turystyczno-sportowego. Jako wyłączny dystrybutor w Polsce rozwijamy ponad 20 uznanych marek outdoorowych i sportowych, takich jak HOKA, Cotopaxi, Teva, Smartwool czy COROS. Od 2009 roku tworzymy również własną markę Rockland – oferującą sprzęt turystyczny i bushcraftowy.