GÓRY Himalaizm

Wrzesień 1987 roku. Wszystko od początku tej wyprawy układało się fajnie. Już w Katmandu, gdzie zazwyczaj łapałem infekcję i z gorączką szedłem w góry, a dopiero po kilku dniach karawany dochodziłem do siebie. Teraz domyślam się, że to były objawy astmy alergicznej, z którą obecnie borykam się na co dzień, łykając tabletki i wciągając wziewy. A na tej wyprawie luźno… Może dlatego, że ciągle padało i alergeny nie miały pola do popisu. Potem, w górach, też czułem się świetnie. 

Jednym z ważniejszych dokonań Reinholda Messnera – wydarzeniem wręcz przełomowym w historii himalaizmu – było samotne wejście flanką Diamir na Nanga Parbat w 1978 roku. Pierwsze w kategorii solo na ośmiotysięczniku, a do tego nową drogą w górę i nową, zupełnie inną w dół. Ta niezwykła wspinaczka może być wam dobrze znana, bowiem Reinhold wielokrotnie opisywał ją w swoich książkach – zwłaszcza w kultowej Alleingang Nanga Parbat (1979). Zanim jednak wspomnienia przelał na jej kartki, świeżymi jeszcze wrażeniami podzielił się w historycznej relacji, którą przypominamy poniżej.

O odkrywaniu nieznanego, jakim niemal pół wieku temu były zimowe ośmiotysięczniki, i niezwykłej wyprawie, która zapoczątkowała złoty okres w dziejach polskiego himalaizmu, opowiada WALEK FIUT.

Wytyczanie nowych dróg w stylu alpejskim to crème de la crème współczesnego himalaizmu. Zadanie jest niełatwe z kilku względów: wymagającej logistyki, niepewnych warunków i konieczności bycia samowystarczalnym. To zupełnie inny typ przygody niż stanie w kolejce pod ośmiotysięcznikiem na drodze normalnej, czy choćby ambitne wspinanie, ale w leżących bliżej cywilizacji górach, gdzie w razie wypadku można liczyć na helikopter. I właśnie takim, odzwierciedlającym aktualne sportowe trendy przejściem jest nowa polska linia na Kyajo Ri, wytyczona jesienią ubiegłego roku.

PIOTR KRZYŻOWSKI jako pierwszy w historii zdobył Lhotse i Mount Everest w ramach jednego ataku, bez wspomagania się tlenem z butli i schodzenia poniżej obozu czwartego. Jest też drugim Polakiem, który wszedł na najwyższy szczyt Ziemi w czystym stylu, czyli bez dodatkowego tlenu. O swoim osiągnięciu i potencjale dróg normalnych do realizowania ambitnych wyzwań w himalaizmie opowiada BARTKOWI WRZEŚNIEWSKIEMU.

O kolejnym udanym sezonie w Himalajach, którego efektem były dwa trudne zjazdy na nartach z wyjątkowych ośmiotysięczników, oraz o specyfice filmów wysokogórskich z OSWALDEM RODRIGO PEREIRĄ i BARTKIEM ZIEMSKIM rozmawia BARTEK WRZEŚNIEWSKI.

Długi czas uważano, że K2 nie lubi kobiet. W ciągu 50 lat od pierwszego wejścia na szczyt, czyli do 2004 roku, drugą górę świata zdobyło zaledwie pięć kobiet. Trzy z nich zginęły na zejściu, dwie na innych górach. W tym roku K2 było dla nas łaskawe. Na szczycie stanęło 25 kobiet, z czego dwie z Polski.

Niestety, tym razem nie udało się zdobyć szczytu. Anna Tybor wraz ze swoim partnerem wyprawowym, Tomem Lafaille, w poniedziałek 8 lipca rozpoczęła atak szczytowy na Nanga Parbat drogą Kinshofera. Najpierw dotarli do obozu drugiego, gdzie spędzili noc. We wtorek kontynuowali wspinaczkę, biwakując w obozie trzecim, a następnie dotarli do obozu czwartego na wysokości 7400 metrów, gdzie spędzili kolejną noc.

Anna Tybor, znana polska alpinistka, rozpoczęła atak szczytowy na Nanga Parbat, planując zdobycie szczytu 11 lipca. Tybor, w towarzystwie swojego partnera górskiego, Toma Lafaille'a, rozpoczęła ostateczne podejście po uzyskaniu korzystnych prognoz pogodowych i zakończeniu aklimatyzacji w obozach drugim i trzecim.

Ekspedycja Dream Line 2024 na Nanga Parbat nabiera tempa. Po kilku rotacjach do obozu pierwszego i drugiego, w tym tygodniu Anna Tybor wraz z partnerem wspinaczkowym, Tomem Lafaille, osiągnęli obóz trzeci na wysokości 6800 m n.p.m. Tam złożyli depozyt sprzętu, przygotowując się do kolejnych etapów wspinaczki, po czym w czwartek 27 czerwca bezpiecznie wrócili do bazy.

Wyprawa Dream Line 2024 na Nanga Parbat intensyfikuje swoje działania. Na początku tygodnia Anna Tybor dotarła do obozu pierwszego, gdzie zespół zostawił depozyty na dalsze etapy wyprawy. W niedzielę Anna Tybor wyruszyła do obozu drugiego, gdzie spędziła noc. Dzisiaj planuje wrócić do bazy, a po krótkim odpoczynku, około środy lub czwartku, zespół wyruszy dalej do obozu trzeciego.

Narciarka Anna Tybor ruszyła w Himalaje! Na początku tygodnia wystartowała wyprawa Dream Line 2024.

Pozwolenie na szczyt o tej porze roku kosztowało ułamek tego, co trzeba zapłacić latem. Blisko do bazy. No i do tej pory nikt nie wszedł tu zimą. Czy potrzebny jest jeszcze jakiś inny powód?

Słuchając ryku wiatru, podpierając maszt, żeby się nie połamał, i modląc się w duchu, aby nas nie zwiało, bo w górach zdarzają się takie wypadki, zastanawiałam się, czy nie wyjść i nie odkopać namiotu, ale wystawienie głowy na zewnątrz szybko stłumiło mój zapał. Śnieg przy tym wietrze padał w poziomie, waląc w twarz zmrożonymi igłami, a straszliwy ziąb przeszył mnie mimo kilku warstw ciuchów. Stwierdziłam, że z odśnieżaniem jeszcze chwilę się wstrzymam. „Może przestanie” – mówiłam sobie w duchu to, co pragnęłabym usłyszeć.

O przygotowaniach do himalajskiej wyprawy na wysokich szczytach w Andach, zasadach starej, polskiej szkoły aklimatyzacji i ograniczeniach, jakimi w tej kwestii cechują się nowinki techniczne, z ADAMEM BIELECKIM rozmawia ANDRZEJ MIREK.

O górskiej ścieżce, różnorodnych outdoorowych doświadczeniach i zamknięciu rozdziału wypraw na ośmiotysięczniki z MONIKĄ WITKOWSKĄ rozmawia ANDRZEJ MIREK.

W nocy zmarła Anna Czerwińska... Ponury, ostatni dzień stycznia nie nastrajał optymistycznie, ale ta wiadomość okazała się najsmutniejsza. I zupełnie nieoczekiwana.

Tak to już jest, że niektóre szczyty dla danej nacji są wyjątkowe. W historii polskiego alpinizmu ciężko jest znaleźć szczyt, o którym można by napisać tyle, co o Dhaulagiri.

Wielicki i Kukuczka jako pierwsi zimą na “trzeciej górze świata”

Mija 36 lat od pierwszego zimowego zdobycia Kanczendzongi. Jerzy Kukuczka i Krzysztof Wielicki 11 stycznia 1986 roku stanęli na szczycie “trzeciej góry świata” i jednocześnie jednego z najtrudniejszych technicznie ośmiotysięczników. Niestety wyprawa miała też straszną stronę, na chorobę wysokościową zmarł wybitny polski alpinista, Andrzej Czok.

Niewielu jest na świecie wspinaczy, którzy mają tak imponujący wykaz przejść jak Conrad Anker. Znajdziemy w nim nowe drogi i rekordy czasowe na El Capitanie, wejścia na wszystkie główne wierzchołki Cerro Torre, wielkie ściany Alaski i Antarktydy, a także trudne siedmiotysięczniki w Himalajach i Karakorum oraz dwa wejścia bez tlenu na Everest. Jeśli dodamy do tego tak różne fakty, jak znalezienie ciała George’a Mallory’ego, partnerstwo z legendarnymi alpinistami lat osiemdziesiątych i dziewięć- dziesiątych XX wieku oraz… niewątpliwą elokwencję, będzie jasne, że nie tak łatwo we wspinaczkowym świecie o równie ciekawego rozmówcę. Oto dowód.