Gdy prawie dwie dekady temu po raz pierwszy przyjechałam do Chin na studia, złożyłam sobie obietnicę: nie opuszczę tego kraju, póki nie odwiedzę każdego istniejącego miejsca wspinaczkowego w jego granicach. Mój plan, początkowo ambitny, ale wydający się w zasięgu ręki, szybko przerodził się w projekt cudownie niemożliwy do zrealizowania.
O gotowanych „po domowemu” pożywnych, a przede wszystkim smacznych i lekkich posiłkach liofilizowanych, jakby stworzonych na wszelkie przygody, z MIŁOSZEM KUBIAKIEM, który wraz z żoną Natalią założył markę Lyommy, rozmawia ANDRZEJ MIREK.
Apulia, albo w oryginale Puglia… Czy ktoś poza lokalnymi wspinaczami kojarzy tamtejsze rejony? Powiedzmy sobie szczerze: to miejsce niepopularne do tego stopnia, że trudno o informacje z pierwszej ręki, co, w kontekście łojenia, może nas czekać na południu Włoch.
Wybranie Egiptu na kierunek wyjazdu wspinaczkowego wydaje się oryginalne, a może nawet odkrywcze. Kiedy poinformowałem o tym znajomego, nie tylko nie zdziwił się, ale odpisał: „Byłem tam. Wspinałem się koło świętej Katarzyny. W aptece wykupiliśmy cały zapas spirytusu, bo miałem imieniny”. Uznałem to za rekomendację.
Rejon Hali Gąsienicowej to taka skialpinistyczna pigułka. Uwaga narciarzy koncentruje się wokół Kościelców, Świnicy, Granatów i fragmentu grani Orlej Perci. Obszar nieduży, a znajdziemy tu wszystko, czego można oczekiwać od narciarstwa wysokogórskiego: łatwe zjazdy treningowe, klasyczne strome żleby, urozmaicone ekstremalne linie. Nieco subiektywnie przedstawiam najciekawsze z nich.
Nie polemizując z Bogusławem Kowalskim, który mówi o „śmierci” tradycyjnego himalaizmu sportowego [felieton w GÓRACH nr 297 – przyp. red.] – czyli o oblężniczych wyprawach ścianowych, zjazdach narciarskich, a nawet przejściach w stylu alpejskim, po których trzeba jeszcze zejść (zazwyczaj komercyjną drogą normalną), chciałbym ten pesymistyczny przekaz trochę rozjaśnić, z myślą o młodych wspinaczach, których część z pewnością marzy o nowych drogach na wysokich szczytach.
Gdy zjawiłem się w hotelu, w pokoju czekał na mnie miły list powitalny od dyrektora festiwalu, Maćka Sokołowskiego, i… flaszeczka napoju „Wypij zawsze przed alkoholem”. To przypomniało mi, że nie dla samych prelekcji czy filmów przyjeżdża się do Lądka, a część koncertowo-imprezowa jest równie ważna, jak ta merytoryczna.
IDA KUPŚ i GABRIEL KORBIEL pokonali w stylu OS 900-metrową drogę Viaje De Cristal 8a na ścianie Pedra Riscada w Brazylii. Przejście zajęło im dwa dni, a kluczowe wyciągi za 8a i 7c/8a, zostały przez nich przecenione na 7c i 7b+. O szczegółach tej wspinaczki oraz o innych drogach, które padły łupem zespołu, z IDĄ KUPŚ rozmawia ANDRZEJ MIREK.
Na palcach jednej ręki można by wymienić wspinaczy, którzy w historii naszego sportu osiągnęli tak wiele w różnych dziedzinach wertykalnej sztuki. Jak mocnym skałkowcem był młody Alex w latach 90. XX wieku, dowiedzieliśmy się dopiero po powtórzeniach jego najtrudniejszych dróg przez Adama Ondrę. Wszyscy znamy wpływ Bawarczyka na rozwój wspinaczki klasycznej na najsłynniejszej ścianie świata – El Capitanie. Musimy wymienić też przejścia bez asekuracji w skałach, sięgające stopnia 8b+, i na górskich urwiskach, z niesamowitym żywcem na kultowej Hasse – Brandler. Młodszy Huber i jego brat brylowali również w wielkościanowym speed climbingu oraz – robiąc klasycznie Eternal Flame na Nameless Tower – napisali ważny rozdział w odhaczaniu dróg w Karakorum. Jeśli do tego wszystkiego dorzucimy znakomite przejścia górskie, otrzymamy portret wspinacza doskonałego w swej wszechstronności. Prawdziwego Midasa pionu, który w każdej z dyscyplin osiągnął odpowiednik olimpijskiego złota.
Gdy w 2010 roku na półki trafił zaprojektowany z myślą o hikingu model A86 TR od KEEN, prawie natychmiast zyskał szerokie grono fanów. Teraz przyszedł czas na nowe. KS86 to ulepszona, lifestylowa wersja kultowego produktu.
AURORA FILMS przedstawia produkcję będącą bhutańskim kandydatem do Oscara MNICH I KARABIN. Jest to buddyjska przypowieść o tym, że kluczem do zmian jest zrozumienie przeszłości.
Od 85 lat marka Gerber Gear to synonim wysokiej jakości narzędzi i noży, cenionych przez wojskowych i entuzjastów outdooru. Chociaż wojskowe dziedzictwo marki pozostaje kluczowym elementem jej tożsamości, Gerber Gear coraz więcej uwagi poświęca temu, aby trafniej zaspokajać potrzeby cywilnego rynku outdoorowego. Ta transformacja to nie tylko rozszerzanie linii produktów, ale także definiowanie nowych celów i aspiracji marki, aby lepiej odpowiadać na potrzeby coraz szerszego grona odbiorców.
Tej wiosny firma Salomon, słynąca z produkcji butów do biegania dla najbardziej wymagających (ile zwycięzców UTMB, Golden Trail Series czy innych, prestiżowych zawodów z nich korzystało na przestrzeni lat trudno zliczyć), zaprezentowała nowy model Genesis, będący następcą kultowego S/LAB Genesis. Zbiegło się to w czasie z moim powrotem do treningów biegowych po dłuższej przerwie, więc gdy tylko pojawiła się okazja sprawdzenia go w akcji, nie zastanawiałem się ani chwili. Trudno doprawdy o lepszy impuls do intensywniejszych sesji niż nowa para butów na nogach…:)
Wspinaczka, jak każdy sport, ewoluuje – zmieniają się nie tylko techniki, ale też sprzęt, dzięki któremu zyskujemy znacznie większy potencjał. Ten proces najbardziej widać w alpinizmie. Rozwój wspinania zimowo-klasycznego nie byłby możliwy bez współczesnych ergonomicznych dziabek i raków typu monopoint.
W jakim stopniu ewolucja zimowego sprzętu przyczyniła się do podniesienia poprzeczki w alpinizmie? Czy trening drytoolowy w ogródkach lub na panelu przekłada się na poziom zimowej klasyki? O kwestie związane ze zmianami dokonującymi się w zimowym wspinaniu górskim zapytałem kilka osób z naszego środowiska, zarówno reprezentujących starą szkołę, jak i specjalizujących się w bardziej sportowym podejściu do drytoolingu.
17 stycznia o godzinie 19:00 lokalnego czasu Tomasz Bryl i Ryszard Pawłowski dokonali pierwszego polskiego wejścia na Mount Sidley (4285 m), najwyższy wulkan Antarktydy leżący w paśmie Executive Committee. Był to przedostatni etap realizowanego przez ten zespół projektu Wulkaniczna Korona Ziemi. Do zdobycia został im już tylko Ojos del Salado w Andach Środkowych. Przedstawiamy dwugłos, w którym Tomasz i Ryszard opowiadają o swojej wyprawie na Antarktydę.
W Polsce znany jedynie w niewielkim kręgu pasjonatów, legendarny za naszą południową granicą. Mowa zarówno o skiturowym trawersie Tatr Wysokich, jak i o jego autorze – Vladzie Gipsym Tatarce.
Wybierając klasyki do naszej serii, koncentrujemy się na długich, eksponowanych i urozmaiconych liniach. Ale przecież, jak to w życiu, muszą być wyjątki – wszak nie tylko takie pasaże zyskują miano kultowych. Minidrogą, która liczy sobie zaledwie 10 metrów długości, a jednak stała się ponadczasowym klasykiem, jest Baader-Meinhof na Turni Kursantów w Rzędkowicach.
Los bawił się z nim okrutnie. Nakazał urodzić się w Polsce tuż przed drugą wojną światową i obdarzył nieprostą seksualnością. Obdzielił licznymi talentami, ale już we wczesnym dzieciństwie zabrał ojca i okaleczył, pozbawiając środkowego palca prawej dłoni.
