facebook
 
znajdź partnera
nowy numer GÓR
 
 
 
 
 
szukaj
 
 
 
Nasz kanał RSS
2023-01-16
 

Zimowa Kanczendzonga

Wielicki i Kukuczka jako pierwsi zimą na “trzeciej górze świata”

Mija 36 lat od pierwszego zimowego zdobycia Kanczendzongi. Jerzy Kukuczka i Krzysztof Wielicki 11 stycznia 1986 roku stanęli na szczycie “trzeciej góry świata” i jednocześnie jednego z najtrudniejszych technicznie ośmiotysięczników. Niestety wyprawa miała też straszną stronę, na chorobę wysokościową zmarł wybitny polski alpinista, Andrzej Czok.

Od lewej Wielicki, Czok, Piasecki na stokach Kanczendzongi; fot. rodzinne archiwum Jerzego Kukuczki

 

Mierząca 8586 m n.p.m. Kanczendzonga jest trzecią najwyższą górą świata, leżącą na granicy Indii i Nepalu i jednym z najrzadziej zdobywanych ośmiotysięczników. Wspinacze z Gliwickiego Klubu Wysokogórskiego na przełomie lat 1985/86, pod kierownictwem Andrzeja Machnika zorganizowali ekspedycję która miała zdobyć słynną górę. Plan zakładał pierwsze zimowe wejście na szczyt, a wspinacze mieli działać na południowych stokach góry. Alpiniści pod górą pojawili się 9 grudnia, rozbijając obóz główny na wysokości 4560 m n.p.m.. Śląski zespół rozpoczął mozolną akcję aklimatyzacji, poręczowania i zakładania kolejnych obozów.

 

Pierwszy atak szczytowy miał nastąpić z obozu czwartego na wysokości około 7800 m n.p.m., który założyła pierwsza ekipa szturmowa w składzie Kukuczka, Wielicki (Czok i Piasecki doszli wtedy do 7400 m n.p.m. i zostawili depozyt sprzętowy). Niestety załamanie pogody pokrzyżowało plany bezpośredniego ataku szczytowego i zaraz po rozłożeniu obozu zmusiło wspinaczy do powrotu do bazy. Do następnej próby delegowanych było aż 9 wspinaczy podzielonych na dwa zespoły. W pierwszym Czok, Kukuczka, Piasecki i Wielicki, w drugim Hajzer, Pankiewicz, Probulski, Skorupski, Wilczyński. W obozie trzecim na wysokości 7400 m n.p.m. pojawiły się pierwsze oznaki choroby wysokościowej u Andrzeja Czoka, kaszel i osłabienie zostało jednak zbagatelizowane przez kolegów, jak i samego zainteresowanego. Następnego dnia, do obozu czwartego, najpierw dotarła dwójka: Kukuczka-Wielicki, po godzinie Piasecki i po kolejnych półtorej Czok. Poza wolniejszym tempem Czok ciężko oddychał i kaszlał, stało się jasne, że Czok i Piasecki rano nie pójdą w stronę szczytu, tylko będą schodzić na dół w celu ratowania tego pierwszego.

 

Baza wysunięta 5200 m n.p.m.; fot. rodzinne archiwum Jerzego Kukuczki

 

11 stycznia 1986 roku Kukuczka i Wielicki poszli w stronę szczytu i dokonali pierwszego zimowego wejścia na szczyt “trzeciej góry świata”. Dokonali tego bez wspomagania się dodatkowym tlenem.

 

W tym samym czasie poniżej obozu czwartego rozgrywała się tragedia. Przemek Piasecki sprowadzał Andrzeja Czoka niżej. Kiedy Czok osłabł na tyle, żeby nie móc schodzić na własnych nogach, Piasecki zaczął schodzić sam w celu wezwania pomocy. Niestety nie mógł zrobić tego inaczej bo jedyny radiotelefon, jaki miał pierwszy zespół, na szczyt zabrał Kukuczka z Wielickim. Andrzej Czok jednak nie zdołał zejść poniżej obozu trzeciego i w nocy 11 stycznia 1986 roku zmarł w namiocie na stokach Kanczendzongi, na chorobę wysokościową. Sprowadzenie jego ciała na dół było niemożliwe, dlatego został pochowany w szczelinie lodowcowej na wysokości obozu trzeciego.

 

Tekst / PAWEŁ BAŃCZYK


Dalsza część artykułu znajduje się w naszym nowym serwisie pod linkiem > link


Zapraszamy do korzystania z czytnika GÓR > http://www.czytaj.goryonline.com/

Więcej nowości i ciekawych artykułów znajdziesz na naszym nowym serwisie: www.magazyngory.pl
KOMENTARZE
Nick *:
 k
Twoja opinia *:
 
Dodaj komentarz
Goryonline
 
2023-01-31
GÓRY
 

Anna Czerwińska – mogłyby to robić same baby!

Komentarze
0
 
Goryonline
 
2023-01-31
GÓRY
 

Czong-Kemin bez wirusa / Tien-Szan

Komentarze
0
 
Goryonline
 
2023-01-30
GÓRY
 

Zimowe Dhaulagiri

Komentarze
0
 
Goryonline
 
2023-01-25
GÓRY
 

Trawers narciarski Bokami Boków

Komentarze
0
 
Goryonline
 
 
 
 
Copyright 2004 - 2023 Goryonline.com