Proszę czekać...
facebook
 
baner
znajdź partnera
nowy numer GÓR
 
 
 
 
 
baner
szukaj
 
 
 
Nasz kanał RSS
2014-03-11
 

Europejskie rejony: Montsant

Położony w sercu parku krajobrazowego masyw góruje nad okolicą. Ściany rozciągające się na długości 10 km i osiągające wysokość 150 m oferują duży wybór dróg wielowyciągowych na własnej asekuracji, a sektory sportowe należą do najciekawszych w okolicy.

 

Zachód słońca na Raco de Missa. Fot. Mateusz Haładaj

 

Informacje ogólne:

Szaro-pomarańczowy mur zlepieńcowy o wystawie południowej wznosi się ponad winnicami regionu Priorat i wygląda w stronę Siurany. Oprawa tego miejsca jest wyjątkowa. Spory wybór rejonów w sąsiedztwie i łatwy dojazd powoduje, że co roku przyjeżdża w te okolice wielu wspinaczy z całego świata.

 

Charakter wspinania:

Rodzaj zlepieńca jest tu zupełnie inny niż w położonym po drugiej stronie masywu Margalef. Chwyty są większe i bardziej od siebie oddalone, przeważają dwu i trzypalcowe dziurki. Charakter wspinania jest atletyczny, a drogi mają z reguły ciągowy charakter, co umożliwia dobre próby OS. Struktura skały układa się w ciągi bardzo podobnych przechwytów, co może po pewnym czasie wydawać się nudne. Z racji tego, że dominują tu dziurki skóra palców szybko się zużywa, zwłaszcza w cieplejsze dni.

 

Poziom:

W wybranych sektorach znajduje się duża gama dróg począwszy od V+. Największa rozpiętość dróg znajduje się w przedziale 7a-8a i te należą do najciekawszych.

 

 

Adrian Chmiała w przewisach sektora L'Escletxa. Fot. Mateusz Haładaj

 

Polecane sektory:

Raco de missa jest największym i najbardziej spektakularnym sektorem sportowym w Montsant. Oferuje sporą liczbę wyciągów ósemkowych, ich długość nierzadko przekracza 40 m. To miejsce doskonale nadaje się na zimne dni, ściany są osłonięte przed wiatrem i mają południową wystawę. Dużą zaletą rejonu jest fakt, że skała nie zamaka łatwo po deszczu, górne partie chronią dół przed zamoknięciem. Jest to miejsce najlepsze dla osób poruszających się swobodnie po trudnościach 6c, chociaż zdarzają się pojedyncze łatwiejsze drogi (Purolitic, Rata Arracondata). Raco de missa jest celem obowiązkowym dla wspinaczy na poziomie 7b i więcej (Kameleon, Montsantrrat), główna pochylnia sektora może przyprawić o zawrót głowy! (Hidorfobia, Falconeti, La mosca…)

 

L’Escletxa to niewielka, ale mocno przewieszona ściana z ciągowymi drogami o trudnościach około 8a (Il Duomo, Sindosis). Prawą część imponującego przewieszenia przecina nowa propozycja dedykowana Patrickowi Edlingerowi: Le Blond 8b+. Pomarańczowa połać przykryta sporym przewieszeniem umożliwia wspinanie nawet przy najcięższych opadach. Niestety, skała często pokrywa się wilgocią.

 

 

Masyw Montsant. Fot. Mateusz Haładaj

 

W sektorze L’Enderrocada znaleźć można drogi po kaloryferach. To może być miłą odmianą po zlepieńcowych przechwytach, ale także dużym szokiem dla kogoś, kto dobrze odnalazł się w dominującej tu specyfice zginania do pasa…

 

Sezon:

Z racji południowej wystawy sektory nadają się głównie do wspinania zimą lub jesienią i wiosną. Sektory Raco de Missa i L’Escletxa nadają się świetnie do wspinania podczas dużych opadów. W niektórych sektorach panuje zakaz wspinania od 01.01 do 15.07 (informacje wyszczególnione są w przewodniku)

 

Dojazd i położenie:

Pod mur skalny dojeżdża się z miejscowości la Morera de Montsant. Warto dokładnie przestudiować mapkę w przewodniku, dojazdowa droga szutrowa nie zawsze ma dobrą jakość i należy po deszczu zachować ostrożność na stromych podjazdach. Ogólne informacje dotyczące dojazdu znajdziecie w opisie Siurany.

 

 

Płytowe wspinanie po dziurach. Fot. Mateusz Haładaj

 

Logistyka:

W oddalonej o kilka kilometrów Cornudella de Montsant można znaleźć sklepy, bary i WI-FI. Kemping znajdują się w Siuranie, Ulldemolins i Prades. W okolicy można znaleźć duży wybór kwater, a na parkingach pod skałami można spać w samochodzie.

 

Kempingi:

http://www.campingsiurana.com/

http://www.campingprades.com/

http://www.campingstarragona.es/campings/Ulldemolins/Montsant-Park/93/

http://www.turismepriorat.org/es/organizate/alojamientos/refugi-ciriac-bonet

 

Warto mieć w Montsant do dyspozycji linę co najmniej 70 m i 12-14 ekspresów. Drogi są dobrze ubezpieczone, a skała może być krucha na niektórych fragmentach. Sporym atutem Montsant jest brak tłumów wspinaczy, więc jest to dobra alternatywa na weekendy. Pod większość sektorów podchodzi się od 15 do 30 minut.

 

 

Efektowny strzał do kamyka na jednym z 7b+ w Raco de Missa. Fot Ania Chlebowska

 

Atrakcje:

W Montsant wytyczonych jest wiele szlaków górskich, w pobliżu jest zalew Panta de Siurana, a miłośnicy win mogą wybrać się do jednego z okolicznych producentów na degustację. W Cornudella de Montsant znajduje się informacja turystyczna. Około pół godziny zajmuje dojazd na wybrzeże, a amatorzy zwiedzania powinni odwiedzić Tarragonę i pobliski klasztor Scala Dei.

 

 

Topo:

Tarragona Climbs opisuje wybór najlepszych sektorów sportowych, rejon jest dokładnie opisany w osobnym przewodniku Montsant Vertiente sur.

 

MH


Pytania do Mateusza można zadawać na forum goryonline podróże wspinaczkowe

 

Zapraszamy także do przeczytania pozostałych artykułów przedstawiających europejskie rejony wspinaczkowe:


Siurana, cz.1


Siurana, cz.2


Montsant


Margalef


Masriudoms


- Camarasa


- Sant Llorenc de Montgai


Santa Linya


Oliana


Tres Ponts


Abella de la Conca


Terradets


Coll de Nargo


Perles


Figols


Collegats


- Alos de Balaguer


Vadiello


Tartareu


Garraf


Cuenca


San Miquel del Fai

 


KOMENTARZE
Nick *:
 k
Twoja opinia *:
 
Dodaj komentarz
Goryonline
 
2017-11-09
HYDEPARK
 

Ostatnia w koronie. Z archiwum Jerzego Kukuczki

Komentarze
0
 
 
Łukasz Kocewiak
 
2017-09-28
HYDEPARK
 

Aconcagua. W cieniu Śnieżnego Strażnika

Komentarze
0
 
Goryonline
 
Goryonline
 
Goryonline
 
 
 
 
Copyright 2004 - 2017 Goryonline.com