facebook
 
znajdź partnera
nowy numer GÓR
 
 
 
 
 
szukaj
 
 
 
Nasz kanał RSS
2008-12-01
 

„Władcy Much” i „Boruta” w Górach Błękitnych

Na dwa dni przed naszym wylotem, kiedy psycha zupełnie nam podupada, huraganowy wiatr przegania niskie, czarne chmury...

10.11.2008
Dobiliśmy do wschodniego wybrzeża Australii. Po blisko 40 dniach od rozpoczęcia naszego tripa osiągnęliśmy jeden z naszych celów - udało nam się przebyć największą „wyspę” świata drogą lądową.
Ale co z naszym zasadniczym planem? Czas ucieka, a my wśród mnóstwa perypetii wciąż nie mamy namierzonej dziewiczej skalnej ściany na wytyczenie naszych nowych dróg wspinaczkowych! Co więcej forma wcale nie nadzwyczajna bo ciągła podróż i zmiana klimatu dają się we znaki… Czy wyobrażacie sobie, że w drodze z Perth do Sydney zegarki przestawiamy, aż 4 razy coraz bardziej oddalając się od „naszego czasu”. Zrobiliśmy 10 tys. km samolotem, kolejne 10 tys. km autem, teraz to już będzie i z 10 godzin różnicy czasu, jesteśmy na końcu świata, dalej pojechać się po prostu nie da...


Sławek w zetknięciu z piaskowcem Gór Błękitnych



11.11.2008
Położone zaledwie dwie godziny drogi od Sydney Blue Mountains to ostatni etap naszego tripa. Nigdy wcześniej byśmy nie przypuszczali, że to właśnie tutaj, pod nosem wielomilionowej metropolii znajdziemy najmniej wyeksplorowane skalne ściany w całej Australii. I to bynajmniej nie dlatego, że tutejsi wspinacze są mało aktywni. Wprost przeciwnie, boom eksploratorski kwitnie, a ponad 50-ciu niestrudzonych lokalsów od wielu lat podejmuje trud wytyczania nowych dróg. Tak, tak Australia to nie Madagaskar ani Chiny z połaciami nikomu nie przydatnych dziewiczych ścian… Na szczęście, zostało jeszcze coś i dla nas. Matka Natura i w tym przypadku obdarzyła ten niezwykły kontynent ponad miarę. Rozmiar XXXL tyczy się również Blumsów, które wraz z kilkudziesięciokilometrowym skalnym murem oraz otaczającą go fauną i florą trafiły na listę UNESCO. Mimo, że najatrakcyjniejsze ściany pokryte są siatkami dróg, fantazyjnie pomarańczowego piaskowca jest jeszcze nieco. Wśród wspinaczy moda na swoją drogę, podobnie zresztą jak na swój dom w Blumsach, jest tu całkiem spora.

12.11.2008
Jak się okazuje lokalni wspinacze najlepsze z nowoodkrytych miejscówek trzymają z dala od przybyszów ze starego lądu. Radzimy sobie więc jak możemy. Uderzamy do Grand Valley - sąsiedniej mniej wyeksplorowanej doliny. Położona na północnej krawędzi kanionu Piercess Pas to nasza baza wypadowa na ścielące się u jej podnóża ściany. Jak na złość aura od wielu już dni wybitnie nie sprzyja. W nocy leje non stop, a w dzień na przemian z lampą i 30-stopniowym upałem. Zacieknięte ściany już prawie są suche, gdy nagle dwudziestominutowa burza niweczy wszystko - znów czekamy.  


Mateo i Władcy Much 27(7c)



22.11.2008
Dziś nastąpiło apogeum pogodowych anomalii – dowaliło śniegiem. To nic, że w Australii, ale na wstępie lata to chyba jednak przesada.  iech ktoś mi jeszcze powie, że klimat na naszej planecie ma się dobrze...
Pod wpływem emocji (czytaj płatków śniegu za oknem) zapomniałbym o najważniejszym: udało nam się wynaleźć kawał naprawdę fajnej ściany. Dwie linie osadzonych przez nas (za pomocą ultralekkiego, cudownego sprzętu Boscha) spitów wyznaczają kierunek wspinaczki. Pozostało nam wierzyć, że zwariowana tutejsza aura wyznaczy nam jeszcze dzień, w którym kierunek ten skutecznie obierzemy...


Boruta 26 (7b) w całej krasie



25.11.2008
Jest i on. Na dwa dni przed naszym wylotem, kiedy psycha zupełnie nam podupada, huraganowy wiatr przegania niskie, czarne chmury. To nierealne, abyśmy w jeden dzień zrobili pierwsze przejścia, potem jeszcze film i fotki, ale wspominając trzy ostatnie wyprawy zawsze tak jakoś to wychodziło... Jakieś cholerne fatum, czy to może już raczej tradycja..
„Władcy Much” 27 (7c) i „Boruta” 26 (7b) to nasze nowości  w Blumsach. Nazwy tej pierwszej nie muszę chyba tłumaczyć, jak tylko było słońce pojawiały się i muchy - bezsprzecznie największa upierdliwość Australii i to bez względu na szerokość geograficzną. Mateo słusznie zauważył: Wiążesz się z nimi liną i towarzyszą Ci do ostatniej wpinki – to się nazywa oddanie...
„Boruta” to bohaterka polskiego lata A.D. 2008, jadąc już do Australii wiedziałem, że krowa która uciekła z rzeźni i nie dała się tam ponownie zawieść - to ucieleśnienie prawdziwej wolnośći i  wymarzona nazwa na drogę. Marzenia jak widać lubią się spełniać...

Jacek Kudłaty (Alpinus Expedition Team)

Więcej zdjęć w fotogalerii...

2008-12-01

(kg)
 
Bartek Pasiowiec
 
Goryonline
 
2018-11-14
GÓRY
 

Zmarł Paweł Zadarnowski, ratownik TOPR

Komentarze
0
 
Bartek Pasiowiec
 
2018-10-30
GÓRY
 

David Lama zdobywa samotnie Luang Ri w Himalajach!

Komentarze
0
 
 
 
 
Copyright 2004 - 2018 Goryonline.com