facebook
 
znajdź partnera
nowy numer GÓR
 
 
 
 
 
szukaj
 
 
 
Nasz kanał RSS
2009-07-06
 

Pierwsza doba, pierwsze ofiary - Rajd Explore Sweden

W piątek z centrum zatłoczonego Sundsvall wyruszyła parada 22 zespołów z jedenastu krajów, prowadzona przez orkiestrę i rozbawione dzieci niosące flagi narodowe wszystkich zawodników. Po krótkiej ceremonii otwarcia, potężny licznik kilometrów Explore Sweden Monster zaczął bić.
Pierwsze 4 km były sprintem na drugą stronę rzeki, podjazdem na rolkach na szczyt wzniesienia i zbieg w normalnych butach stromym klifem miejskiego parku, w którym dobrze ukryty punkt kontrolny wisiał pod skałą. Sam organizator rajdu szukał go wraz z dziennikarzami dobre kilka minut. Po rozgrzewce zespoły wybierały kolejność następnych trzech etapów: spacer po dachu zabytkowego budynku, 150 metrów pływania w porcie i 14km orienteering w mieście. Speleo Salomon Gore-Tex po małej wpadce z brakiem podbicia punktu na dachu, opuściło Sundsvall w pierwszej dwunastce. Miejscowi mocarze z Lundhags wysunęli się na 4-minutowe prowadzenie.

Pierwszy „normalny” etap prowadził na wschód, po szutrach i asfaltach rowerowe tramwaje pędziły przez 120 kilometrów na przemian w górę i w dół. Po podbiciu punktu numer 3 na szczycie 300-metrowej góry, nie wolno było z niej zjechać normalną drogą, ale prowadząc rowery przez las na skróty, bez ścieżki. Niby nic strasznego, ale marsz w SPD-ach po omszałych skałach nigdy nie należy do szybkich. Cały etap nawet najwolniejszym zespołom zajął 7 godzin.

Na strefę zmian szwedzki Lundhags wpadł z kilkunastoma minutami przewagi nad goniącymi ich Duńczykami i FJS. Włożenie rolek zajęło dwie minuty i już pędzili w kierunku oddalonego o 16 km Midadventure – rzecznej plaży i wyspy, na których czekały krótki kajak dla jednej osoby w zespole, bieg dookoła wyspy dla dwóch oraz park linowy dla czwartej. Potem zawodnicy spotykali się i już całym timem zjeżdżali do wody i płynąc około 200 metrów kończyli etap. Pierwszy zespół już miał dwie godziny przewagi nad dziesiątym.

Mimo że pogoda (oprócz krótkiego deszczu) była dobra, a woda tak ciepła jak powietrze (23 stopnie), Speleo Salomon trochę zmarzło i gdy przed północą opuszczali swój support (zespół wspomagający, przygotowujący jedzenie i sprzęt), mieli około 140 minut straty. Bez świateł (słońce zachodzi po 23, ale całą noc jest na tyle jasno, że na drogach nie potrzeba dodatkowego oświetlenia) zaczynali 256 km pedałowania: jeden długi przelot, bez żadnych punktów do podbijania...

Żadnej nawigacji, żadnego urozmaicenia, czysta siła i odporność na sen. Dwanaście godzin po asfalcie, 10 minut snu w rowie. Jechałam z supportem i minęliśmy Polski zespół o 2 w nocy, śpiewali „A kiedy przyjdzie także po mnie...” – tekst, który przykleił się do nich jeszcze przed zawodami. Zegarmistrz światła pomógł im wyprzedzić trzy teamy, ale senny monster nie dał o sobie zapomnieć i śpiąc w rowie dali się wyprzedzić Rosjanom. W sobotę po 11 rano oba teamy skończyły w jednominutowym odstępie. Piotrek Dymus z charakterystycznym dla siebie poczuciem humoru podsumował noc: „to jakby próbować zarżnąć się bagietką” ...

Tylko dwa pierwsze zespoły (Lundhags i FJS) nie spały po rowerze, po 15 minutach w w strefie zmian sprzętu pognały na treking wysokogórski. Cała reszta spała (Speleo Salomon Gore-Tex 45 minut) lub długo marudziła u supportów. Czekał ich 60 km marsz, co najmniej 19-20 godzin z 12 kg plecakami (jedzenie na dobę, raki, czekan, 50 metrów liny, 4 karabinki, jumar, uprząż itp.).

Sobota od rana była słoneczna, ale nad Explore Sweden zebrały się chmury. Nad ranem organizator wypadł samochodem z drogi i wybuch poduszki uszkodził mu oko. Norweski zawodnik teamu Merrell doznał kontuzji ścięgna i po 24 h rajdu jego zespół zszedł z trasy. Pech nie ominął też Speleo – Piotrkowi Hercogowi wróciła podobna kontuzja ścięgna przy kolanie i w góry wychodził już na mocnych środkach przeciwbólowych. A na lodowej, zaporęczowanej ściance, którą mieli przechodzić zawodnicy, zrobiło się tak krucho, że po przejściu dwóch pierwszych zespołów punkt zamknięto i skrócono (choć to może już na szczęście) cały marsz o kilka trudnych kilometrów. Gdy Artur Kurek z kolegami i Iriną Safronovą, wychodził na trek ta informacja nie była jeszcze znana, ale na pewno na górze wiadomość nie zepsuła im nastroju, który po śnie wyraźnie się poprawił.

W niedzielę nad ranem nasz zespół ukończył marsz przez góry i lodowiec jako czwarty, co znaczy że moc jest z nimi! Na stronie www.exploresweden.se działa relacja na żywo, a w zakładce Multisport można śledzić zespoły dzięki 24h pozycji GPS. Zapraszamy do kibicowania!

Monika Strojny
 fot. Monika Strojny
 fot. Monika Strojny
 fot. Monika Strojny
 fot. Monika Strojny
 
Goryonline
 
2018-11-07
BIZNES
 

Przymierzaj/przemierzaj i wygrywaj z marką Salomon!

Komentarze
0
 
Goryonline
 
2018-10-25
BIZNES
 

Columbia przedłuża sponsorowanie UTMB® Trail Running

Komentarze
0
 
Goryonline
 
2018-10-11
BIZNES
 

"Dawno, dawno temu..." - o marce Fjord Nansen

Komentarze
0
 
Goryonline
 
 
 
 
Copyright 2004 - 2018 Goryonline.com