Proszę czekać...
facebook
 
baner
znajdź partnera
nowy numer GÓR
 
 
 
 
 
baner
szukaj
 
 
 
Nasz kanał RSS
2014-03-04
 

Europejskie rejony: Siurana cz. 1

Z przyjemnością zapraszam do serii artykułów przedstawiających europejskie rejony wspinaczkowe. Mam zamiar regularnie zamieszczać opisy najciekawszych miejsc z informacjami praktycznymi i niezbędnymi patentami, które każdemu ułatwią planowanie wymarzonego wyjazdu. Wiadomości, które zdobyłem poprzez własną praktykę postaram się wzbogacić o czytelne schematy i atrakcyjne zdjęcia.


Zaczynam od kultowej Siurany. Miłej lektury!


Mateusz Haładaj

Położona w sąsiedztwie parku krajobrazowego Montsant Siurana jest mekką hiszpańskiego wspinania i prawdopodobnie najbardziej znanym rejonem wspinaczkowym w tym kraju. Zupełnie zasłużenie – wybitnej urody miejsce oferuje bardzo duży asortyment dróg dla każdego. Od początku lat osiemdziesiątych Siurana była kluczowym miejscem rozwoju wspinania sportowego, do dziś powstało tu wiele ekstremalnych linii ze słynną La Rambla na czele.

 

 

Kolorowe klimaty - ściany Siuranella. Fot. Mateusz Haładaj

 

Informacje ogólne

 

Rejon niewątpliwie wyróżnia się bardzo malowniczym położeniem. Pomarańczowe ściany wapienia na warstwie bordowego piaskowca widziane z położonej na wzgórzu średniowiecznej wioski tworzą niepowtarzalny klimat. Spory wybór dróg o zróżnicowanym charakterze i dobre zaplecze logistyczne, które znajdziemy na miejscu z pewnością zadowolą nawet najbardziej wymagających urlopowiczów.

 

Charakter wspinania

 

Siurana to idealne miejsce dla osób preferujących techniczne wspinanie po małych chwytach i delikatne przewieszenia lub pionowe płyty. Mimo, że dominują tu długie i ciągowe drogi po dziurkach i krawądkach, sporo jest krótszych propozycji o wybitnie bulderowym charakterze. Zdarzają się drogi po kaloryferach i duże przewieszenia. Charakter wspinania jest bardzo zróżnicowany, a jakość skały należy do najlepszych w Europie. Tutejszy wapień jest bardzo lity, ale małe krawądki bywają ostre, więc przerwa we wspinaniu jest często wymuszona stanem zużycia skóry.

 

Poziom

 

Do Siurany najlepiej przyjechać, wspinając się na poziomie co najmniej 6c, dopiero wtedy można zakosztować największego potencjału rejonu. Największe klasyki mieszczą się w siódmym i ósmym stopniu trudności. Ładnych dróg do 6c jest niewiele, chociaż z pewnością na tygodniowy wyjazd wystarczy ich dla każdego. Jeśli ktoś poszukuje trudności szóstkowych warto wybrać się do pobliskich rejonów: Arboli, La Mussara i Vilanova de Prades. Położone niedaleko Montsant i Margalef świetnie uzupełniają bogatą ofertę wspinaczkową tego miejsca – można by rzec, że to okolica jest wprost stworzona do wspinania…

 

 

Sektor Grau dels Massets. Fot. Mateusz Haładaj

 

Polecane drogi

 

Obecnie w Siuranie znajduje się około 1500 dróg a rejon cały czas się rozwija.

Warto odwiedzać najpopularniejsze sektory i wybierać uczęszczane drogi. Niestety spośród ogromnej ilość dróg rozlokowanych w 30 sektorach wiele linii odchodzi w zapomnienie, o czym może świadczyć znikoma ilość magnezji na ścianie.

 

Sektor Siuranella Sud i Centre oferuje płytowe wspinanie i świetnie nadaje się na chłodniejsze dni. Tuż za rogiem na Siuranella Est znaleźć można sporo ciekawych dróg w okolicach 7a (Brigadista, la Fiesta, Junta culata). Podążając wzdłuż muru dotrzemy pod jeden z najpopularniejszych sektorów La Olla, który oferuje jako jeden z niewielu ładne drogi w stosunkowo dużym przewieszeniu (Migranya, Pota d’elefant, La Cara que no Miente, Ya os Vale). La Olla jest osłonięta od wiatru, a niektóre drogi nie zamakają podczas deszczu. Idąc dalej, dotrzemy pod jeden z najbardziej imponujących sektorów w Hiszpanii – El Pati. Osiągajaca wysokość 45m pochylnia oferuje dużą ilość pięknych dróg ósemkowych (Kale Borroka, Zona 0, Pati pa Mi) oraz mocny zestaw dróg w dziewiątym stopniu, wśród których znajduje się mega klasyk – La Rambla 9a+. Prawa część sektora z lekko przewieszonymi i bardzo ciągowymi drogami (Viagraman, Crosta panic, Ay Mamita) to doskonała propozycja dla osób chcących trenować wytrzymałość.

 

 

Majestatyczny sektor El Pati - jeden z najlepszych kawałków skały na  Świecie. Fot. Mateusz Haładaj


Sektor Espero Primavera oferuje płytowe drogi (Purgandus, Papagora, Sayonara Baby), z których niewątpliwie wyróżnia się Mandragora – widoczna z daleka, piękna 7b+. Po przeciwnej stronie znajduje się L’Aparador – jeden z najciekawszych sektorów w rejonie wyróżniający się ciągowym wspinaniem po dobrych chwytach (Rauxa, Disbauxa, Solos a solas, Llargaruda). Tuż obok, na Can Codolar można znaleźć pojedyncze ciekawe drogi (Bindelef, Abalong). Jadąc dalej w kierunku wioski warto zboczyć i odwiedzić Grau dels Masets z dużą ilością łatwych dróg i kilkoma klasykami rejonu (La Muerte del Sponsor, Cenar…). Parkując pod samą Siuraną zobaczymy Can Melafots i Ca la Isabel z dużą ofertą krótkich i bardzo popularnych dróg (Hostia, Pizza de pinya, Boys don’t cry…). Schodząc niżej warto udać się pod Can Piqui Pugui oraz na Can Toni Gros (Jugand amb Foc, lo burxot…).

Zazwyczaj ilość magnezji na drodze przekłada się na jej urodę.

 

MH


W DRUGIEJ CZĘŚCI przeczytacie o optymalnym sezonie i wszelkich sprawach logistycznych oraz znajdziecie podane w pigułce informacje o dodatkowych atrakcjach w okolicy i przewodnikach. Do tego wśród ilustracji opublikujemy diagram w skondensowany sposób podsumowujący najważniejsze informacje o rejonie.


Pytania do Mateusza można zadawać na forum goryonline podróże wspinaczkowe

 

Zapraszamy także do przeczytania pozostałych artykułów przedstawiających europejskie rejony wspinaczkowe:


Siurana, cz.1


Siurana, cz.2


Montsant


Margalef


Masriudoms


- Camarasa


- Sant Llorenc de Montgai


Santa Linya


Oliana


Tres Ponts


Abella de la Conca


Terradets


Coll de Nargo


Perles


Figols


Collegats


- Alos de Balaguer


Vadiello


Tartareu


Garraf


Cuenca


San Miquel del Fai

 

 

KOMENTARZE
Nick *:
 k
Twoja opinia *:
 
Dodaj komentarz
Goryonline
 
2017-11-09
HYDEPARK
 

Ostatnia w koronie. Z archiwum Jerzego Kukuczki

Komentarze
0
 
 
Łukasz Kocewiak
 
2017-09-28
HYDEPARK
 

Aconcagua. W cieniu Śnieżnego Strażnika

Komentarze
0
 
Goryonline
 
Goryonline
 
Goryonline
 
 
 
 
Copyright 2004 - 2017 Goryonline.com