Chcemy Wam przybliżyć prawdopodobnie najlepsze rejony wspinaczkowe, jakie można sobie wyobrazić. 300 dni lampy w roku? No problem man! Darmowy camping? No prob man! Nie masz sprzętu? No prob man, powspinaj się z nami!
„Niewiele rajdów ukończyłem na tak dużej prędkości jak Wertepy. Mieliśmy idealną możliwość przećwiczenia szybkich przepaków, zmienialiśmy tylko buty, zabieraliśmy coś do jedzenia czy picia i... już nas nie było.” – powiedział na mecie pierwszej edycji Adventure Racing Cup Piotrek Kosmala, jeden ze zwycięzców.
W cieple poranka powoli dojrzewają pomarańcze, a my jesteśmy tak daleko, że nic nie jest w stanie zakłócić spokoju porannej kawy.
To właśnie wtedy, na końcu tej liny pomyślałem, że trzeba jechać w Yosemity. Wściekły na moje ulubione Cham, na zmarnowane miesiące przygotowań, a jednocześnie wdzięczny ratownikom, zanoszę im karton piwa, dziękuję i... postanowiam zrobić solo Zodiaca.
Na horyzoncie co chwilę pojawiają się ośnieżone szczyty. Z łatwością rozpoznaję Annapurnę, Manaslu oraz Dhaulagiri... Tyle o tych górach czytałem jako dziecko i zawsze marzyłem, aby je zobaczyć na własne oczy...
Nagle niespodziewanie u kresu popołudniowej wędrówki między dwoma górami ukazuje się nam po raz pierwszy Aconcagua... Relacja z wyprawy Klubu Alpinistycznego „Homohibernatus”.
Chcieliśmy na Broad Peaku działać konwencjonalnie i po ok. miesiącu uzyskać wystarczającą aklimatyzację, która pozwoliłaby nam zaatakować K2 w stylu nie tyle alpejskim, co bardzo szybkim.
„Mam tego dość! Weźmy wreszcie wora, spakujmy się na kilka dni i wbijmy w cokolwiek!”. W ten sposób Adaś wyrywa mnie z odrętwienia, w które popadłem po kilku dniach wypełnionych lornetkowaniem, oglądaniem kolejnych połaci skały, zastanawianiem się nad wyborem celu...
Biegiem pod Blechmauera i start w drogę. Ale rzęchy... No tak, wypada, żebym to ja prowadził tę płytę za osiem. W sumie ok, wcale strasznie nie wygląda. Nie ma to jak onsajt, gdy z dołu widzi się całą sekwencję. Podchwyt, odciąg, podchwyt, dołożenie....
Blisko półroczna wyprawa „The Throne Of The Sun Tiger Energy Expedition 2007” rozpoczęła się na Alasce. Uczestnicy przemierzyli 70 000 km samolotem i 15 000 drogami lądowymi.
Mekka... tak. Długo oczekiwana wizyta w tym świętym miejscu boulderowców z całego świata. Dalej nie wiecie o co chodzi? Wszak chodzi o Boulder, Co! - relacja z bulderowego wyjazdu do USA Krzysztofa Rychlika (KW Kraków, Trango).
Informuję znajomych, że jutro o tej samej porze będę w najlepszym miejscu na ziemi, czyli samochodzie pełnym równie rozentuzjazmowanych ludzi, ciekawych jak naprawdę wygląda ten Rodellar!
Miguel oderwał się od lektury i znudzonym głosem powiedział, że w północnej Patagonii jest tajemnicza dolina, niedawno odkryta, ze wspaniałymi granitowymi ścianami.
Zamierzaliśmy popatrzeć z dachu Europy na piękno, a zarazem surowość szczytów, pozostawiając cały ten zgiełk codzienny gdzieś na dole... Bo są takie miejsca, gdzie bardzo nas ciągnie, choć wiadomo, że nie będzie łatwo.
Zaczęliśmy z Piotrkiem myśleć o ponownym związaniu się liną. Tatry, wiele nierozwiązanych problemów, na które kiedyś zabrakło czasu.
Na samym początku był katalog Boreala z bodaj 1995 roku. Na okładce Lynn Hill – zdjęcie z jej klasycznego przejścia Nosa na tle schematu drogi.
Podczas ekspedycji w lodowatych, południowych fiordach Eliza Kubarska i David Kaszlikowski musieli zmierzyć się z kilkoma żywiołami na raz.
Głównym celem podróży był kilkunastodniowy trekking w regionie Batkienskaja Obłast w południowo – zachodniej Kirgizji.
Miejsce dla mnie wyjątkowe, tu bowiem zrozumiałem, czego naprawdę chcę od życia, jak pokonywać przeszkody i jak się nie poddawać...
Jeszcze nigdy dotąd nie wspinaliśmy się na tak stromej ścianie, praktycznie każdy wyciąg był pionowy lub wywieszony, co sprawiało, iż wspinanie miało charakter bardzo siłowy.
Jak znajomi słyszą szybki rajd i tylko 170 km, to nie wiedzą, czy mają się śmiać, czy pukać w czoło z niedowierzaniem. Ale zacznijmy od początku...
110 km i 4200 metrów przewyższenia w 13 godzin, na rowerze, na nogach, na rolkach, w kanu, w kanionie, na linach. Zespół Speleo Salomon w składzie Kasia Zając i Piotrek Kosmala po raz kolejny wystartował w Alpach w zawodach serii Natventure Trophy.
Dzień piękny, świeci słońce, a jednak pamirski wiatr zaczyna stawać się uciążliwy. Siadamy na chwilę i ubieramy ciepłe kurtki. Idący dotychczas za nami Rosjanie wyprzedzają nas i znikają za przełamaniem terenu.
Postanowiliśmy przejść kilka standardów oraz rozprawić się z głównym celem naszej wyprawy, którym miało być powtórzenie drogi północnym filarem Schary - drugiego pod względem wysokości szczytu Kaukazu.
Wertując albumy i przewodniki wybieramy za cel jedną z piękniejszych ścian w Alpach - Wielki Filar Narożny Mont Blanc i drogę o budującej nazwie: Divine Providence
Historia ta mogła zaczynać się tak: dwie panie spotkały się gdzieś na kawie (najlepiej bezkofeinowej - bo zdrowo) i postanowiły pojechać na "wielką górę".
Wielu z nas Olimp kojarzy się zapewne z zalesionymi sielskimi wzgórzami pełnymi gajów oliwnych, między którymi wznoszą się kolumny - pozostałości antycznych świątyń.
Myśl o wyjeździe do Kirgistanu, w rejon Karawaszyn, utkwiła mi w głowie dobrych kilka lat temu. Mój apetyt na wspinanie w tamtym rejonie podsyciły zdjęcia z dwóch wypraw naszych czeskich braci, ukazujące monolityczne, budzące respekt ściany.
Tego lata Joanna mimo ciążącej torby, z uśmiechem zadowolenia na twarzy idzie szybko ulicami miasta... Historia Jugosłowianina, który narażał życie w swoim kraju, a zginął w masywie Mont Blanc.
Apel - górskie służby ratownicze w Nepalu - przeczytaj koniecznie!
Każdego dnia w czasie tej wyprawy w Cochamo, nasze odczucia wahają się między pewnością i zwątpieniem, przebywamy na zmianę w raju i w czyśćcu.
