facebook
 
baner
znajdź partnera
nowy numer GÓR
 
 
 
 
 
baner
szukaj
 
 
 
Nasz kanał RSS
2017-05-23
 

„Lhotse - 4 góra ziemi, wreszcie zdobyta” - bardzo osobista relacja Waldemara Kowalewskiego

20 maja Waldemar Kowalewski stanął na szczycie Lhotse! Jak bardzo trudne jest zdobycie czwartej góry ziemi nie jest w stanie zrozumieć w pełni nikt kto tam nie był. Przeczytajcie bardzo osobistą i bardzo przemawiającą do wyobraźni relacje napisaną tuż po zejściu:

Szczyt Lhotse 8516 godzina 15.30


Atak szczytowy rozpocząłem z bazy 5300, wystartowałem 17.05, w nocy i od razu dotarłem do obozu C II 6400m, rano 18.05 ruszyłem wyżej docierając do obozu C III 7100m. Po przespanej nocy 19.05 o godzinie 7.00 rano ruszyłem znowu wyżej aby po zaplanowanych 7 godzinach dotrzeć do obozu IV, niestety potężny ból w prawej stopie zmusił mnie do zdjęcia buta, wkładki i skarpety aby móc rozmasować gołą stopę na wysokości 7700 m. Z niespotykanym do tej pory w mojej pasji, bólem i cierpieniem dotarłem do wysokości 7850 m i dalej już nie mogłem znaleźć w sobie siły aby dotrzeć do obozu C IV który był nade mną 80 m. 


To był dla mnie najtrudniejszy moment w mojej dotychczasowej wspinaczce, wiedziałem że takie "tkwienie" w ścianie w obecnej sytuacji skończy się pewna śmiercią za kilka godzin. Zejście w dół było również bez sensu, bo zajęło by mi zbyt wiele czasu aby dotrzeć do niżej położonego obozu III nie narażając się na odmrożenie, było bardzo zimno i zupełnie ciemno. Byłem tak bardzo "odmużdżony" niedotleniony, że pamięć o schowanej czołówce w górnej klapie plecaka (zawsze tam chowam) okazała się zawodna, nie było jej, później się okazało że jednak była. 


Obóz IV 7950 m npm


Widząc palące się lampki w namiotach w powyższym obozie IV, zacząłem krzyczeć o pomoc, błagałem aby ktoś usłyszał, aby mi pomógł, wszystko na nic, dookoła tylko szum wiatru i pogłębiający się dług tlenowy, który narastał z każdą godziną, miałem tego świadomość. Około 60 metrów przed namiotami obozu IV znalazłem kogoś depozyt z zawartością miedzy innymi 3 butli z tlenem, przywiązanymi do liny poręczowej w ścianie Lhotse, postanowiłem historycznie użyć jednej z nich, wiedziałem że jak tego nie zrobię to umrę. 


Znalezienie noża, okazało się równie niewykonalne co czołówki, plecak miałem zbyt ciężki i obładowany aby w nim cokolwiek przeszukać w stromej ścianie, chyba myślałem już tylko na 20%.
Postanowiłem przegryźć linę, żułem ją zębami z całych sił dobrą godzinę, po czym się poddałem. I tu nagle cud, obok mnie10 metrow minął mnie Sherpa wspinający się na Everest, akurat w tym miejscu nasze drogi się rozwidlały, Everest/Lhotse. Pełen nadziei, poprosiłem go aby mi dał nóż, odpowiedział mi że ma do mnie za daleko (10 metrów ) i zaczął się oddalać, znikając w ciemnościach. Moja rozpacz zamieniła się we wściekłość, może właśnie ten drań ocalił mi życie, po kolejnych 2,5 godzinie pokonałem dla mnie krytyczne 60 metrów i dotarłem o 21.00 do namiotów obozu C IV 7950 m.


Kuluar pod kopułą szczytową, tutaj miałem też Polaków Piotr Tomala i Rafał Fronia, moi twardziele



Mój planowany szturm na szczyt który planowałem na północ, (zawsze szturm planuje się około północy, aby zdążyć zejść ze szczytu) po tak rozpaczliwym dotarciu do obozu IV wydawał mi się bez sensu, miałem wątpliwości , myślałem o odwrocie. Najlepsze co mi przyszło do głowy, to sen i o niczym nie myślenie. Zrobiłem to nie nastawiając celowo budzika , obudziłem się rano i postanowiłem o 7.00 rano (wyjątkowo późno) wyruszyć na szczyt z zamiarem jego zdobycia bez względu na porę, odnalazłem w sobie nowe siły, organizm przypomniał sobie o miesiącach / latach ostatnich treningów, wylanych potach, przepłyniętych setkach kilometrów basenów.

 

Ruszyłem o 7.00 rano, szczyt osiągnąłem o 15.30. Użyłem podczas samego szturmu tlenu ratunkowego "emergency" , nie żałuję, choć moim marzeniem było zdobyć Lhotse "Sote", ale nie dałbym rady po przygodach z poprzedniego dnia. Postanowiłem nie spać przy zejściu w obozie IV (to prawie pewna śmierć a na pewno gwarantowane odmrożenia) , ani III, ale za wszelką cenę dojść do bezpiecznego obozu II 6400 m i dotarłem do niego o 2.00 w nocy.

 

Rano postanowiłem ruszyć dalej w dół do bazy. Przegryzłem coś na ząb, popiłem zagotowaną wodę, Zapakowałem plecak, ruszyłem z obozu i po 10 minutach wywróciłem się, zemdlałem na chwilę. Dostałem dobry znak od organizmu, że nie jestem gotowy. Wróciłem do namiotu i zaszyłem się do śpiwora. Odczekałem cały dzień, pół nocy i o 4.00 rano, ponownie ruszyłem, aby wreszcie dotrzeć przez szalony jak rosyjska ruletka icefall (lodospad bez przerwy się walący) do bazy głównej.

 

Zejście ścianą Lhotse

 

 

Dodam dla niewtajemniczonych że 99,9% wspinających się z obozu C III 7100 używa już tlenu. Cieszę się że mi się udało zdobyć szczyt, nie chce już nigdy wracać na tę przeklętą górę. Nigdy w życiu nie widziałem tyle ludzkiego cierpienia, tylko pierwszego dnia szturmu zmarło podobno 5 osób. Ale co tam Śmierć, o niej każdy się później dowie, bo śmieć w górach jest świetną pożywką dla mediów, jest poczytna i interesująca dla czytelników. Jest jednak zawsze Cichoszaaa o wszechobecnym Kalectwie na Evereście, bo w niczym to interesie nie leży, ani to niepoczytne dla mediów, ani agencje wyprawowe się tym nie chwalą, no bo po co.


Prawda jest taka, że tym razem nie było ani jednej agencji bez ofiar kalectwa , poodmrażane nosy, policzki, palce u rąk, palce u nóg, ale najgorsze to całe dłonie. Czyli wszystko do obcięcia/ amputacji po powrocie do domu. Tak to prawda że wspinający się na Everest to w 99,9% nie wytrawni Himalaiści, najczęściej przygoda z Himalaizmem zaczyna się właśnie od Everestu. Ale właśnie Ci wspinacze na Everest to najczęściej młodzi chłopcy i dziewczęta od 25 roku życia chcący spełnić swoje marzenie życiowe i zdobyć górę gór płacą tak straszną cenę za próbę osiągnięcia swojego marzenia. 

 

 

Nie jest prawdą że można kupić sobie szczyt, być na niego wciągniętym przez szerpę, wniesiony na plecach itp. Kto tak twierdzi temu kopa w dupę dam a nogę mam mocną, niech nikt się nie odważy tak więcej mówić. Wspinający się na Everest to ludzie którzy mają za sobą zawsze przynajmniej jeden szczyt siedmiotysięczny.

 

Moje podsumowanie chciałem tylko zadedykować tym biednym przyszłym kalekom, którzy chcieli spełnić swoje marzenie, a których osobiście naliczyłem około 40!!! A to dopiero po pierwszym szturmie (a będzie kolejny)…

KOMENTARZE
Nick *:
 k
Twoja opinia *:
 
Dodaj komentarz
szopa
Moim zdaniem opis świetny. Alex: z chęcią przeczytamy twoją relację która z pewnością będzie dużo lepsza...
alex beznadziejny komentarz
Chłopie Tobie za ten arcybłyskotliwy należy się cytat z tekstu: "Kto tak twierdzi temu kopa w dupę dam a nogę mam mocną"
alex beznadziejny opis
Beznadziejny opis...sytuacje mrożące krew w żyłach opisene w sposob bezpłciowy w dodatku błąd na błędzie.

Maciek Szopa
 
Goryonline
 
2017-08-04
GÓRY
 

Zodiac na El Capitanie klasycznie

Komentarze
0
 
Maciek Szopa
 
 
 
 
Copyright 2004 - 2017 Goryonline.com