„Taterniczek” –  czasopismo wydawane nieregularnie przez Koło Krakowskie Klubu Wysokogórskiego, a  później Klub Wysokogórski Kraków. Pojawiło się w 1958 roku jako „Jednodniówka Krakowskiego Klubu Wysokogórskiego” (wydano ją dwukrotnie: 22 grudnia 1958 roku i 10 lutego 1959 roku), następnie zmieniło nazwę na „Biuletyn Krakowskiego Koła Klubu Wysokogórskiego” (12 numerów wydawanych w latach 1959-1961).  Pierwszy numer właściwego „Taterniczka” ukazał się w  roku 1963. Podobnie jak wcześniejsze edycje był powielany. W druku zaczął się ukazywać od 1985 roku. Redaktorami byli kolejno Marek Jarecki, Jerzy Potocki, Ewa Śledziewska i Krzysztof Baran. Początkowo – w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych – większość tekstów dotyczyła spraw lokalnych, jednak już w pierwszych latach kolejnej dekady „Taterniczek” zaczął mieć charakter periodyku ogólnopolskiego. W drugiej połowie lat osiemdziesiątych był uważany za jedno z najlepszych, –  a często nawet: najlepsze –  pismo środowiskowe w Polsce.