Ostatnio
francuska FYVP (
www.fypv.com) w 2009 r. i na początku 2010 roku wspierała finansowo i współorganizowała Instytut IFFREMONT (Instytut Francuski Poszukiwań i Kształcenia Medycyny Górskiej - witryna
www.ifremmont.com), staż pierwszego i drugiego stopnia ratownictwa górskiego dla sherpów nepalskich w świątyni Anapurma w Nepalu.
Prowadził je lekarz Instytutu IFFREMONT, zaś brało w niej udział 14 członków NMIA (Nepal Mountaineering Instructor Assciation - Nepalskie Stowarzyszenie Instruktorów Górskich, witryna:
www.nmia.com.np).
W tymże czasie
FYVP wspomagała organizacyjnie i finansowo kilka staży przygotowujących do zawodu przewodników wysokogórskich w regionie Katmandu (wspinaczki, kartografii i orientacji). Przekazała również stowarzyszeniu nepalskiemu NMIA sprzęt wysokogórski (10 lin, w tym Ets Beal, ubrania, perforator, śruby do lodu i inny sprzęt wysokogórski i lupy do studiowania stanu śniegu). Wspierała też finansowo członka NNMGA*, Prema Gurunga, który odbył już pierwszą sesję stażu na przewodnika, a na początku 2010 w Chamonix w ciągu 2 miesięcy szkolił się w jeździe na nartach i alpinizmie zimowym.
F.Y.P.V. Wraz z instytutem IFREMMONT konsultuje projekt przyszłej organizacji ratownictwa górskiego w Nepalu opracowywany przez stowarzyszenie nepalskie NMIA. Prace nad tym projektem trwają. Stanie się on podstawą do poszukiwania dotacji ze strony operatorów turyzmu i Unii Europejskiej, które umożliwiłyby jego realizację. Jest to praca, która zainicjowana została „Apelem o Pomoc służbom ratowniczym w Himalajach“ w roku 2007, pod którym podpisało się wielu polskich himalaistów i taterników.
Raport zawierać będzie opis aktualnej sytuacji i projekt jej poprawienia:
a) obecne środki ludzkie (ile osób, jaki stopień kompetencji i ilu przewodników wysokogórskich, ich położenie w terenie, usytuowanie szpitali i punktów sanitarnych pierwszej pomocy, liczbę lekarzy i sanitariuszy, pilotów helikopterów)
b) wypadkowość w ciągu ostatnich 5 do 10 lat, zarówno miejscowej ludności jak i alpinistów i turystów z uwzględnieniem rodzaju, chorób, ich konsekwencji, sytuacji geograficznej, wysokości interwencji ratowników i ich rezultaty z uwzględnieniem braków w sprzęcie i osiągnięć ludzi biorących udział;
c) istniejące materialne środki komunikacji: samochody, helikoptery, telefony satelitarne i publiczne i prywatne z zaznaczeniem ich położenia na mapie wraz z zaznaczeniem gęstości zaludnienia i jej przemieszczania się w terenie w związku z trekingiem, handlem i wypraw alpinistów;
d) przedstawienie istniejących już stowarzyszeń NMIA i NNMIGA*, świadomych istniejących problemów pragnących zorganizować progresywnie struktury ratownictwa dostosowanego do terenu Himalajów Nepalu;
e) biorąc pod uwagę te okoliczności, określenie typu organizacji, która byłaby odpowiednia do przedstawionej charakterystyki lokalnych zróżnicowanych terenów górskich i potrzeb zarówno ludności miejscowej jak i ruchu turystycznego w górach.
f) listę środków technicznych i kształcenia, niezbędnych dla stworzenia skutecznie operującej siatki organizacyjnej ratownictwa górskiego w Himalajach Nepalu. Lista zawierać będzie nie tylko konieczność szkolenia lecz również budowę dróg, instalacje punktów telefonicznych, środków przemieszczania się jak helikoptery i samochody.
Obecnie biuro NMIA opracowuje raport w przedstawionych punktach, a fundacja FYPV wraz z instytutem IFREMMONT wspiera to stowarzyszenie radą i finansowo. Spodziewamy się, że w letnim okresie monsunu, gdy przewodnicy nepalscy dysponują więcej czasem, praca nad nim dobiegnie końca.
Raport ten, gdy będzie gotowy, zostanie przedstawiony władzom lokalnym do zatwierdzenia. Następnie fundacja FYPV podejmie kroki w poszukiwaniu dotacji ze strony przedsiębiorstw turystycznych i Unii Europejskiej.
Nepal National Mountain Guide Association
Elżbieta Cieślar